Wednesday, November 23, 2011

फुल्ल बॉडी चेकप (...भाग ४...)

एक्स-रे ची प्रक्रीया सुरू होणार तोच आमच्या हातात एक नवाच फॉर्म देण्यात आला; ‘प्रेग्नंसी डेक्लरेशन’ फॉर्म. म्हणजे आमच्यापैकी कोणी गरोदर असल्यास आधीच कबूल करावं; असल्यास एक्स-रे काढतेवेळी विशेष काळजी घेण्यात येईल, असं त्या फॉर्ममधे लिहीलं होतं. आता तो फॉर्म मला, इनफॅक्ट कोणत्याही पुरूषाला का दिला असावा? मी कनफ्यूज होऊन इकडे-तिकडे पाहू लागलो. तितक्यात शेजारी बसलेल्या एकाने माझ्या खांद्याला हात लावून विचारलं,

‘पेन आहे का ओ?’

आता मात्र हद्द झाली. मी म्हणलो,

‘अरे मित्रा, तो फॉर्म आपल्यासाठी कशाला असेल!’

Monday, November 7, 2011

फुल्ल बॉडी चेकप (...भाग ३...)

ब्रेकफास्टची सोय हॉस्पिटलच्याच कॅन्टीनमधे केलेली, आणि ती सुद्धा एकदम झकास. सोलापुरी काका इतक्यावेळ कापसाचा बोळा हातामध्ये घट्ट धरून बसले होते.

‘काय काका, नर्स फारच आवडली दिसतीये?’, गण्यानं हातात चहाचा कप धरून विचारलं.

‘काय फालतू बोलालास बे उगी!’

‘नाही ते कापसाचा हात अजूनपर्यंत छातीला कवटाळून बसलेत, म्हनून विचारलं. ते कापूस टाका तिकडं डसबिन मधे, आनि चला नाषत्याला’, वाकडंच बोलायचं कधीपण, सरळ जमतंच नाही आपल्याला!

एक तर बारा-तेरा तासांचा उपास घडलेला, म्हणून आधीच हापापले होते सगळे. पण सिद्धार्थ नामक माणसाला वेगळ्याच भुका लागलेल्या. एका पोरीच्या पाठीशी हा मित्र गेले दोन तास उभा होता. आल्यापासून सतत,

‘आयला मिनीमम मोबाईल नंबर पाहिजे राव हिचा!’,

Thursday, November 3, 2011

फुल्ल बॉडी चेकप (...भाग २...)



‘रक्त तपासनीसाठी रांगेत बसा. एका वेळेला दोघंजन आत जायचं... ओ काका ते कार्डं काखेत घालू नका ओ, किती वेळा सांगू आता!’, गण्या पुन्हा आमच्या वर्गाचा मॉनीटर झालेला.

मी सगळ्यात पुढे जाऊन बसलो. माझ्या शेजारचे एक गृहस्थ, माझ्या कार्डाची, स्वत:च्या कार्डसोबत तुलना करत बसले होते.

‘तुझ्या टेश्ट जास्त कशा रेSSS?’, तुलनेचा रीझल्ट मला ऐकवत त्यांनी विचारलं.

‘काका माझा दहा हजारचा प्लॅन आहे, तुमचा पाच हजारचा.’

‘हे सगळे पैशे काढण्याचे धंदे बघ, दुसरं काही नाही.’